Kraków w Boże Narodzenie
Mój nos zafalował, gdy aromat świeżo pieczonych kasztanów i pikantnych kiełbasek wciągał mnie w tłum
‘My, Polacy, nie lubimy pić sami, więc wszyscy siedzimy razem i co chwilę wznosimy toast!’
Z uśmiechem na twarzy i figlarnym błyskiem w oku, Bogdan śmiał się z tego faktu, szturchając mnie w żebra i zachęcając do zrobienia tego samego. Kiedy jego chichoty ucichły, odchylił głowę do tyłu, zręcznie przelewając miarę najczystszego wódki do swojego gardła.
To była moja pierwsza noc w i już to stało się normą. Zaledwie kilka godzin wcześniej nasza grupa przybyła do Polski, wraz z Bogdanem, naszym polskim przewodnikiem i biurem turystycznym reprezentantem, który przyjął nas bardzo serdecznie. Zabrano nas do minibusa, a Bogdan pojawił się z uśmiechem, trzymając w ręku dzwoniący papierowy worek i wieżę plastikowych kubków w drugiej.
„Wznosimy toast,” ogłosił, ujawniając szereg małych butelek wódki, które przekazał każdemu z nas. Wznosząc kieliszek, kontynuował: „Za naszą podróż! Na zdrowie!”
Pijąć swoją małą miarę, poszliśmy za przykładem, krzywiąc się na widok ognistej czystości alkoholu. Jako rzadki pijący, a zdecydowanie nie miłośnik wódki, ten ostry płyn zamienił moje wnętrzności w płonący piec, ogrzewając mnie od wewnątrz na zewnątrz.
Teraz, po trzech daniach i trzech smakach domowej wódki później, zostałem nawrócony. Siedzieliśmy w Pod Baranem, jednej z najlepszych rodzinnych restauracji w Krakowie, której słynne danie z kaczki sprawiło, że ślina ciekła nam z ust i byliśmy usatysfakcjonowani. Wieczór spędziliśmy zbierając się wokół stołu, wymieniając się opowieściami i wzruszającymi toastami, jak rodzina przy kolacji wigilijnej.
Nasz dzień spędziliśmy na degustacji niektórych najważniejszych atrakcji Krakowa. Po obiedzie, który prezentował lokalne przysmaki Polski, takie jak solona śledź i grillowany ser owczy, zjechaliśmy do Kopalni Soli w Wieliczce. Kopalnia była czynna przez prawie dziewięć wieków, a jej labiryntowe korytarze i dramatyczne otwarte komory okazują się jedną z najpopularniejszych atrakcji w Polsce. Wejście do ‘najlepszej części’ kopalni, Kaplicy Świętej Kingi, to naprawdę otwór do oczu. Rzeźbiona całkowicie z solnej jaskini, jej ogromny rozmiar i zręczna architektura naprawdę robią wrażenie. Podobnie Izba Weimarska, gdzie spokojna zielona woda spoczywa poniżej pomnika Józefa Piotra Kowalczyka, oraz wysokość Izby Staszica wynosząca 36 metrów są zdumiewające.
Historyczna atrakcyjność Krakowa na tym się nie kończy. Następnego ranka obudziliśmy się w kolejny chłodny i jasny dzień na zwiedzanie Starego Miasta i Zamku Wawelskiego. Zasiadając na Wzgórzu Wawelskim, zamek z kamienia to materiały legend. Królowie tam panowali, a smok spał u jego stóp. Obecnie jest to symbol historii Polski, gdzie tłumy gromadzą się, aby spacerować jego brukowanymi uliczkami i dziedzińcami, oraz odwiedzać wystawy sztuki.
Ale to nie historia Polski przywiodła nas do Krakowa. To prawie Boże Narodzenie, a Kraków z pewnością o tym wie: na głównym placu w mieście odbywał się jarmark bożonarodzeniowy. Mój nos zadrżał, gdy aromat świeżo pieczonych kasztanów i przyprawowych kiełbasek przyciągnął mnie w tłum. Drewniane chatki zajmowały jedną stronę placu, a lampki choinkowe świeciły z góry wśród winorośli. Grzane wino serwowane było z ogromnych drewnianych beczek. Mięso sizzle na dużych grillach, a kapusta parowała z ich patelni.
Jarmark bożonarodzeniowy trwa od końca listopada do 6 stycznia i otacza ikoniczną halę targową. W poszukiwaniu prezentów bożonarodzeniowych, byłem kuszony błyszczącymi i żywymi towarami. Ręcznie malowane bombki otaczały ornamenty w kształcie pierników, które błyszczały brokatem. Kowal zręcznie formował metal w osobiste biżuterie. Po kilku rundach, fotografując próbując uchwycić magiczną scenę, zdecydowałem się na parę futrzanych i zamszowych śniegowców dla mojego miesięcznego bratanka. Gdy śnieg zaczął lekko padać, mocniej owinąłem szalik i spojrzałem na scenę przede mną. To był ideał Bożego Narodzenia.
Później tego wieczoru ponownie znaleźliśmy się zgromadzeni wokół stołu obiadowego, tym razem w Piano Rouge. Grotto-cum-cellar był dekorowany gotyckimi czerwono-czarnymi tkaninami i aksamitnymi meblami, oświetlony przygaszonymi lampami i świecami. Wódka płynęła jak woda, gdy wznosiliśmy toast za toast, jakby z listy, nasza nowo znaleziona rodzina chwaliła wszystko.
Wznosząc kieliszek ponownie, Bogdan zaproponował: „Za nasze piękne panie i wspaniałych panów. Wznosimy toast za Kraków i zabawę, jaką mieliśmy w ten weekend. A teraz wypijmy i możemy wziąć kolejną butelkę.”
Na zdrowie. (Oczywiście, jeśli moja wątroba to wytrzyma!)
Ogłoszenia:
Wycieczka zorganizowana i finansowana przez Polski Narodowy Ośrodek Turystyki
Nocleg przed lotem: Radisson Blu, Lotnisko Stansted
