Odkrywanie Królewskich Skarbów Krakowa
Magiczny urok Krakowa jest w jakiś sposób zarówno starożytny, jak i nowoczesny, związany z układem terenu
Największe podziemne muzeum na świecie odsłania przeszłość Krakowa w nowoczesnej multimedialnej ekspozycji. Zanurz się w widokach i dźwiękach bogatego średniowiecznego dziedzictwa miasta za pomocą trójwymiarowych rekreacji i holograficznych wyświetlaczy, interaktywnych ekranów, filmów o krakowskich legendach oraz ścieżki prowadzącej przez wczesne fundamenty miasta, odkrywając przeszłość. To szybko staje się jedną z głównych atrakcji w .
Magiczny urok Krakowa jest w jakiś sposób zarówno starożytny, jak i nowoczesny, związany z układem ziemi, wąskimi, wydeptanymi uliczkami, które rozchodzą się od jego wspaniałego rynek do brzegu rzeki, międzynarodową publicznością, kolorowymi rynkami, tętniącym życiem nocnym, oraz licznymi ukrytymi zakątkami i urokliwymi zakamarkami. To królewskie miasto, gdzie wiele średniowiecznej wspaniałości wydaje się niezmienione. Ale ile z tego, co dziś widzimy, naprawdę odzwierciedla ten odległy wiek królów, murów obronnych, splątanych szlaków handlowych do Bliskiego Wschodu i smoków z ogniem? Teraz możesz się dowiedzieć.










Z okazji wielkiego otwarcia we wrześniu 2010 roku, podziemne muzeum pod Sukiennicami na Rynku Głównym ma ujawnić skarby zakopanej historii. Ekspozycja nosi tytuł „W śladach europejskiej tożsamości Krakowa” i śledzi ścieżkę transformacji miasta na przestrzeni wieków. Odwiedzający schodzą cztery metry poniżej kostki brukowej rynku do innego świata, który sięga czasów long przed tym wspaniałym sercem miasta, największym placem w Europie, który stał się eleganckim otwartym przestrzenią, którą jest dzisiaj.
Wykopaliska archeologiczne rozpoczęte około 2005 roku ujawniły warstwę po warstwie wczesnych fundamentów, a badania znalezisk doprowadziły do zaskakujących wniosków. Rynek, obecnie będący takim ikoną miejską, nie wyglądał tak, jak wygląda dzisiaj; nawet gdy zaczynał się kształtować jako centralny punkt miasta około siedmiuset lat temu, wydawał się bardziej labiryntem szerokich, przecinających się alei pełnych straganów i budynków. Większość budynków, które kiedyś pokrywały główny plac, nie została zburzona aż do XIX wieku, tworząc widok, który dziś cieszymy się.
W swoich najwcześniejszych dniach obszar teraz pokryty głównym placem wcale nie był częścią miasta. Osada Wawel sięgała w tym czasie zaledwie do Plac Wszystkich Świętych, tuż na południe od głównego placu. Poza tymi granicami miasta znajdował się ogromny cmentarz, który ciągnął się od stóp Kościoła Mariackiego aż po przeciwną stronę obecnej Starej Księgi. Archeolodzy odkryli rozległy obszar grobów, z których niektóre ujawniały ślady pogańskich słowiańskich tradycji pogrzebowych. Czasami odkrywano koralikowe naszyjniki, klamry, noże, a nawet ceramikę wraz z ludzkimi szczątkami.




Późniejsza osada drewnianych szałasów zbudowana na cmentarzu ostatecznie została zniszczona przez Tatarów w połowie XIII wieku; to ich płonące zgliszcza, jakie pozostawili w mieście, zawdzięczamy powstaniu wielkiego placu centralnego, centrum nowoczesnego układu Krakowa. Miasto zostało całkowicie zmodernizowane, z położonymi fundamentami dla rozległego rynku i jego wzorem splątanych ścieżek. Niektóre resztki wczesnych drewnianych szałasów są nadal widoczne, podczas gdy podłogi, kostki brukowe, drewniane systemy wodociągowe, a nawet most – jedyny średniowieczny drewniany most w Europie – z lat założycielskich placu są na wystawie.
Do późnego XIII wieku plac był zaplanowany jako splątanie podniesionych, brukowanych alej, szerokości około 6-10 metrów, pomiędzy którymi zorganizowano kilka mniejszych rynków – rynek kurczaków, rynek siana, rynek soli i oczywiście Sukiennice i Ratusz, między innymi. Te ścieżki mogą teraz być śledzone przez ciekawych odwiedzających, tętniące życiem rynki tych wczesnych lat odtworzone z precyzją i sztuką.
Ekspozycja podziemnego muzeum nie kończy się na ujawnianiu skarbów archeologicznych. To nowoczesna multimedialna prezentacja, która przenosi odwiedzających z powrotem do średniowiecza poprzez widoki, dźwięki i interakcję. Przy wejściu do ekspozycji odwiedzający przechodzą przez zasłonę dymną, na którą są rzutowane holograficzne obrazy życia obozowego. Ekrany dalej pokazują ciągi płonących szałasów po inwazji Tatarów, scenę słowiańskiego pochówku i wiele innych aspektów codziennego życia. Każdy szczegół, aż po pluskanie kałuż i echa gwaru rynku, pomaga odtworzyć przeszły świat.


Odkryte relikwie, takie jak biżuteria i zabawki, są starannie wyeksponowane w cylindrycznych gablotach. Interaktywne ekrany zabierają odwiedzających głębiej w architekturę i topografię wczesnego miasta. Trójwymiarowe wizualizacje ukazują atmosferę minionych epok. Filmy przedstawiają stare legendy i historię ważnych miejsc. Kącik dla dzieci opowiada lokalne opowieści i oferuje edukacyjne gry. Fundamenty długo zapomnianych budynków leżą odkryte i wystawione na dobrze zaplanowanej ścieżce przez czas.
Nawet ci, którzy przesypiali swoje lekcje historii, opuszczą podziemne muzeum z głębokim zrozumieniem średniowiecznego życia i znaczenia, jakie ma dla miasta dzisiaj.